پنجره
پست دویست و نوزده
از جنگل به کارگاه چوب بری رفتند
صندلی
نیمکت
میز
آنکه عاشق تر بود
پنجره شد...
حمید جدیدی
+ نوشته شده در دوشنبه یازدهم دی ۱۳۹۶ ساعت 13:56 توسط سارا
|
یادداشتهای روزانه من
می نویسم پس هستم...
نوشتن، آدم رو آروم میکنه وقتی یه حرفایی هست که به کسی نمی تونی بگی یا سنگ صبوری نداری میتونی یه قلم و کاغذ برداری یا بری سراغ کیبورد و تمام حرفاتو توش خالی کنی اونوقته که آروم میشی و یه نفس راحت میکشی...
نوشتههای پیشین
- بهمن ۱۴۰۲
- مرداد ۱۳۹۹
- دی ۱۳۹۸
- آذر ۱۳۹۸
- آبان ۱۳۹۸
- مهر ۱۳۹۸
- شهریور ۱۳۹۸
- مرداد ۱۳۹۸
- تیر ۱۳۹۸
- خرداد ۱۳۹۸
- اردیبهشت ۱۳۹۸
- فروردین ۱۳۹۸
- اسفند ۱۳۹۷
- بهمن ۱۳۹۷
- دی ۱۳۹۷
- آذر ۱۳۹۷
- آبان ۱۳۹۷
- مهر ۱۳۹۷
- شهریور ۱۳۹۷
- مرداد ۱۳۹۷
- تیر ۱۳۹۷
- خرداد ۱۳۹۷
- اردیبهشت ۱۳۹۷
- فروردین ۱۳۹۷
- اسفند ۱۳۹۶
- بهمن ۱۳۹۶
- دی ۱۳۹۶
- آذر ۱۳۹۶
- آبان ۱۳۹۶
- مهر ۱۳۹۶
- شهریور ۱۳۹۶
- مرداد ۱۳۹۶
- تیر ۱۳۹۶
- خرداد ۱۳۹۶
- اردیبهشت ۱۳۹۶
- فروردین ۱۳۹۶
- آرشيو
پیوندها
- انجام تایپ سریع فارسی
- یادداشتهای روزانه من
- گوناگون
- لیست وبلاگهای بروز شده بلاگفا
- آغاز(سحر جان)
- دنیای تصویر
- دل نوشته های یک دهه شصتی(آناجان)
- زیبا
- شاد زیستن(اعظم جان)
- آقا و بانو(مهشید جان)
- آوای باران
- به طعم نسکافه
- شیرین و فندوق و شوشو
- خانم شفتالو
- جهان پیرامون ما
- مامان
- آقا و خانم اردیبهشتی
- کوچه باغ آسمان
- خانم متاهل
- آموزش نتورک مارکتینگ
- باز باران
- مزرعه ی غاز
- دست نوشته های دختر کرد(تریوا جان)
- زندگی من-دلارام
- حرفهای دوست داشتنی
- خاطرات من-گل
- من تقسیم شده-نارین
- نغمه 96
- دلنوشته هایم(مهدیس جان)
- دل نوشته های من-غزال
- وبدا جوان
- آقایی و خانوم جونیش(آنی جان)
- دخترک کتاب فروش
- روزانه های گل غمبرک
- خط خطی های limon
- می نویسم...(بانو)
- مهسان
- لیمون(لیلا جان)
- رفتن
- روزانه هایم
- شهر تنهایی-خانم معلم
- رز
- ترلان
- زهرا
- ثمین